از ترس سرما

هيچ گلي سر از خاك در نياورد

و هيچ شكوفه اي جرات باز شدن پيدا نكرد

جز تو

كه لرزان

و برف روي صورتت

تمام زمستان را

منتظرم ايستادي

چيزي به پايان انتظار نمانده

بهار در راه است...تو هيچ وقت زمين را تنها نزار

حتی اگر سرما بي روحش كرد

يا صورتش از بي آبي خشك شد

تو سبز بمان...

بمان...بهار نزديك است

گر مرا بی‌تو در بهشت برند      دیده از دیدنش بخواهم دوخت

کاین چنینم خدای وعده نکرد    که مرا در بهشت باید سوخت    <<سعدی>>

پ.ن : نظرات احتمالي فقط براي من قابل مشاهده است و ثبت نخواهد شد .

گر بر كنم دل از تو و بردارم از تو مهر        آن مهر بر كه افكنم آن دل كجا برم؟

نامم ز كارخانه عشاق محو باد               گر جز محبت تو بود شغل ديگرم     ((حافظ))

پ.ن : نظرات احتمالي فقط براي من قابل مشاهده است و ثبت نخواهد شد .

پ.ن : نظرات احتمالي فقط براي من قابل مشاهده است و ثبت نخواهد شد .

ابر هم آنجا نماند

فقط

آسمان

- تكه تكه -

روي زمين افتاد ... !

واقعیت است جاذبه تو

  آنقدر جذابی

می خواهم تو را به نیوتن ثابت کنم! . . .

پ.ن : نظرات احتمالي فقط براي من قابل مشاهده است و ثبت نخواهد شد .

ملامتگو چه در يابد ميان عاشق و معشوق     نبيند چشــم نابينا خــصوص اســرار پنهانـي

                                                                                                  (حافظ)

هر شب كه مهتاب

پايين مي آيد

دلشوره هايش را

مزه مزه ميكنم ...

چند شبي است

شور مي زند دلم

 از شوري حرف هايش ...

پ.ن : نظرات احتمالي فقط براي من قابل مشاهده است و ثبت نخواهد شد .

من

مسخ شدم ... آه ... "گره گوار"

حالم را تو ميفهمي

ماه هاست حرف مي زنم اما

چه تلاش بيهوده اي

حالا كه كسي حرف هايم را نمي فهمد .

چه انتظار زجر آوري

وقتي اشكي ندارم براي ريختن .

چه شبها كه به خاطرت بيدار ماندم و اشك ريختم .... آه  " گره گوار"

حالا من، مثل تو  مسخ شدم

خسته شده ام از تكرار ها ...

دلم باران تازه پشت پنجره را مي خواهد

دلم تنگ مي شود براي " آدم" بودن

براي قدم زدن ... براي عاشق بودن براي ... درست مثل تو ...

هزيان مي گويم

من... مسخ شدم ... مسخ ... حرفم را نمي فهمند

و من خواهم مرد

در اين گوشه نمور اتاقم ... آه…  "گ ره  گ و ا . . . "

پ.ن : نظرات احتمالي فقط براي من قابل مشاهده است و ثبت نخواهد شد .

غروب

سايه ام تنبل مي شد

روي ديوار لم مي داد و

 پا به پاي من نمي آمد .

غروب

         ها

سايه ام تنبل مي شود

روي ديوار لم مي دهد و

 پا به پايم نمي آيد .

-شايد-

سايه ام دست از تنبلي بردارد

بگذار

امروز هم روي ديوار لم بدهد .

  پ.ن : نظرات احتمالي فقط براي من قابل مشاهده است و ثبت نخواهد شد .

   دعا كن ...

           سكوتت

                  نمازم را شكست ....

اينبار

كه دست در دست هم

شب را طي مي كرديم

خبري ازمن وتو نبود

هر چه بود "ما" بود

سرما از يادمان رفته بود

و در پيچ و خم كوچه

يك به يك

باز ميشد گره هاي سكوت

و گره به گره در هم تنيده شد

تار و پود يك نقش زيبا از عشق .

در آن غريبگي ، آشناي هم شديم

و صدايمان

حرف به حرف

هك شد روي سنگ فرش پياده رو

و حس لطيف كلمات

از يكرنگي شب

به يك رنگيه چشمانت رسيد و

برق زد نگاهت از شوق يك آغوش ...

آه ... چه بيتابانه مي خواهمت ...